Nieuws
afdrukken
emailEindelijk namen dinsdagochtend de mannen van het Team de Rooy in Zuid-Amerika hun laatste bus naar de luchthaven van Buenos Aires. Ze waren niet de enige die, na nog een dag rust, een vlucht huiswaarts namen. Diverse handen werden nog geschud en schouderklopjes uitgedeeld. Na een korte overstap in Madrid kwamen de heren op woensdag rond het middaguur, moe maar voldaan, aan te Düsseldorf Airport. Een aantal familieleden en vrienden waren ook naar Düsseldorf afgereisd om de Dakaristen te verrassen en hadden de ontvangsthal te Düsseldorf Airport ‘De Rooy-oranje’ gekleurd. Zoals een groot leider betaamt had Gerard al lang door dat het thuisfront een verrassingsontvangst had gepland. Hij was dan ook de eerste om z’n vrouw en dochter in zijn armen te sluiten.
Na een kort busritje volgde daarna nog een gezellige middag in Aziatisch restaurant ‘de Blauwe Lotus’, waarbij ook de Afrika-gangers van de partij waren. Er werd natuurlijk nog een kort woord gesproken. Bij iedereen heerst een positief en voldaan gevoel met het binnenhalen van de 3de plaats, als enige privé team, tussen de KAMAZ fabrieksrijders. Tot slot werden de teamleden dubbel in de bloemen gezet door zowel Izak Schouten (IVECO-Schouten) als het Afrika-team van Jan de Rooy.
Foto's André van der Struijs, gemaakt met een Panasonic DMC-FZ30
Aan het einde van de middag spreken we nog even met de jonge teamleider. Wat nu Gerard? “Allereerst wachten we de komst van de voertuigen af, mijn vader zijn auto wordt over 2 weken al verwacht. De Zuid-Amerika vloot zal pas in maart voet aan wal zetten. Daarna worden ze direct onder handen genomen omdat we graag zo spoedig mogelijk resultaten willen evaluren van oliemonsters, defecte onderdelen zoals de kapotte stuurhuizen en tot slot data van foutcodes en voertuigberichten op de CAN-bus.”
De CAN-bus mag je zien als de navelstreng van de auto. Allerlei belangrijke componenten worden samen gebracht op de CAN-bus en kunnen daar later worden uitgelezen zodat men historie opbouwt over de rallyvoertuigen.
“Natuurlijk zitten we in de tussentijd niet stil, we zijn volop bezig om de mogelijkheden en vooral ook onmogelijkheden te bestuderen betreft een nieuwe IVECO homologatie voor het komende seizoen. Wat daar uit komt is nu nog helemaal niet te zeggen. Tevens moet ik samen met mijn vader gaan beslissen waar en wie volgend jaar gaan rijden. KAMAZ heeft ons ook nog uitgenodigd om in september een Baja in Rusland mee te rijden, maar of dat allemaal haalbaar is, is maar zeer de vraag. Het blijft per slot van rekening vakantie en die hebben we in een druk bedrijf als dat van ons niet zomaar voor het oprapen!” Aldus een ontspannen en zeker niet moe ogende Gerard, ondanks zijn lange vliegreis, mogelijk een jetlag en de uitgebreide ontvangst van hedenmiddag.
Wordt vervolgd . . . . .
-